Endurnýjun kynna

Tók upp á því um helgina að hlusta á Pet Sounds. Snilldarplata sólstrandargæjanna með Wilson í toppformi. Annars er ég að hlusta á Elliott Smith. Öllu nýrri snilld en litlu síðri. Helgin var tíðindalítil. Stússaðist í kringum strákana og Rögnu mína og tók brotna afturrúðuna úr bílnum mínum. Ragna mín keyrir nú um alsæl með byggingaplast límt á afturhlerann í stað hinnar hefðbundnu afturrúðu úr gleri sem svo margir þekkja. Þetta rifjaði upp fyrir mér daga rússajeppans, sem eru mér svo kærir í minningunni. Skrýtið að ég skuli alltaf minnast rússans með hlýhug og halda því fram að þetta hafi verið góður bíll þegar öll skynsemi segir mönnum annað. kannski er það vegna þess aðég stjórnast svo mikið af tilfinningum. Það stendur hinsvegar til að skipta aftur í nýtt og óbrotið gler á næstu dögum.
Mér var á dögunum boðið að kenna byrjendum að spila á hljóðfæri en ég gaf það frá mér, fyrst og fremst vegna þess að kennslan átti að fara fram um miðjan dag þegar ég er í vinnunni. Talandi um vinnuna mína þá er allt í háalofti hjá Akureyrarbæ þessa dagana og erfitt að halda fókus. Eins gott að ég er að fara á hljómsveitaræfingu í kvöld.