Meira haust
Við fórum í góðan ístúr áðan, fjölskyldan og enduðum hér ofan við bæinn að reyna að átta okkur á því hvað væu gervitungl og hvað væru stjörnur, hvers vegna tunglið lýsir og hvernig ljósið frá sólinni getur speglast frá tunglinu og lýst upp fannirnar í Hlíðarfjalli. Það eru forrétindi að fá að enduruplifa svona pælingar og stórar og smáar uppgötvanir. Haustlitirnir eru líka mikil uppspretta náttúruumræðu og vert að minna fólk á að gulir haustlitir stjórnast að mestu af minnkandi dagsbirtu, en rauðu litirnir af kuldanum, svona í hæfilegri einföldun.
Annað sem haustið ber með sér eru laufvindarnir. Sterkur norðanblásturinn eftir frostnótt og laufin hrynja af trjánum. Eins flókið lífræðilegt ferli og haustun trjáa er nú þá er ótrúlega gaman að stnada við gluggann og fyljgast með hvernig trén hreinsa sig af laufinu og fólk rýkur út með sópa og hrífur til þess að moka þessum ókeypis áburði í poka og dröslast með hann á haugana. betur færi nú að raka laufinu beint yfir beðin og láta hringrás náttúrunar óáreitta.





