
Vá hvað það er búið að vera gott veður í vikunni. Ég kann varla nógu sterk lýsingarorð til að koma böndum yfir tilfinninguna sem hríslast um mig á hverjum morgni þessa dagana. Það hljóta að vera forréttindi að hlakka til að fara í vinnuna, tilfinning sem ég var næstum búinn að gleyma.
Sýningin ,,Gráu hárin heilla" gekk vel á föstudagskvöldið. Nánast húsfyllir og virtist tónlistin ganga vel í fólkið. Gærdagurinn fór síðan að mestu í kærkomna hvíld enda búin að vera mikil törn á manni með upp undir fimm tíma hljómsveitaræfingar eftir fullan vinnudag alla vikuna og til að kóróna allt eru Ragna og Steinar Logi búin að liggja með veirusýkingu heima og ástandið svona og svona. Enn þetta horfir nú til betri vegar, hitinn að minnka í liðinu og maður sér fram á fremur rólega viku framundan. Enda buðum við í vöflur og eplaköku í eftirmiðdaginn og síðan vippaði ég mér yfir í Glerárkirkju og spilaði svosem eins og eina messu. Síðan er það ball í íþróttahöllinni á föstudag og önnur sýning á gráu hárunum á laugardagskvöldið. Allt gott.