(geð)sveiflukóngurinn
,, og kyrrðin drottnaði yfir okkur - þessi kyrrð, sem er í raun sál fjallanna" Gunnar Gunnarsson - Fjallkirkjan
3.16.2006
Hæ hó og jibbíjeiii
Ísland úr NATO og herinn burt!!! Góðir hlutir taka víst tíma en það á aðeins einn her að vera á Íslandi og það er Hjálpræðisherinn.
3.10.2006
Ansi hreint hressandi
Ég hef varla verið mönnum sinnandi að undanförnu sökum flensu á heimilinu. Ég veit ekki hvort þetta var upphitun fyrir fuglaflensuna. Ég skifaði einhverntíman að ég væri haldinn stökkbreittu afbrigði fuglaflensu eða svokallaðri furðufuglaflensu og ég hélt satt að segja að þar með væri ég ónæmur fyrir annari flensu á meðan. Sýnir kannski best hvursu illa ég er að mér í læknisfræði.
Þessum flensuskratta er reyndar fyrir að þakka að ég hef getað fylgst vel með umræðum um vatnalög á alþingi. Það var mikil Guðs blessun. Þessar umræður voru akkurat það sem ég þurfti til þess að verða algerlega afhuga stjórnmálum og pólitík.
Svona segja þingmenn hver öðrum að halda kjafti:
,, ég fagna spurningu háttvirts þingmanns og bendi hæstvirtum forseta á að ég ber virðingu fyrir stöfum háttvirtrar nefndar en ég lýsi mig algerlega mótfallinn orðalagi spurningar háttvirts þingmanns og legg áherslu á að málflutningur hans og röksemdir eru í engu samboðin hinu háa alþingi og þeim háttvirtu þingmönnum sem hér hafa talað. Ef þetta er meinning hátvirtrar nefndar þá er ekkert um að tala hér úr þessum ræðustóli og ástæðulaust fyrir hæstvirtan forseta að halda hinu háa alþingi á fundi fram undir rauðan morgun við að svara virðulegum nefndarmönnum. Ég bendi á að málflutningur háttvirts flokkbróðurs míns fól í sér beina spurningu til hæstvirts ráðherra og er ekki sæmandi ríkisstjórn íslands að senda undirsáta sína í erindrekstur upp í ræðustól hins háa alþingis til þess eins að fara með staðlausa stafi.''
3.01.2006
án titils
Mér finnst erfitt að skíra færslurnar mínar. Ég var í Reykjavík og Kópavogi seinnipart síðustu viku, já og reyndar Garðabæ líka. Fór að hitta manninn sem viðheldur rafkerfinu í mér. Það var gott. Hitti líka Hjölla og Guðrúnu sem var líka mjög gott og gisti fyrst hjá Tryggva og fjölskyldu, sem var yfirmáta gott og síðan hjá Sigríði og Rósant þegar Ragna mín hafði fyllt minn flokk. Það var mjög gott. Í heildina má segja að þetta hafi verið góð ferð.
Flýttum okkur síðan heim á laugardagsmorguninn til þess að ég gæti spilað nokkra Elvis-slagara með Friðriki Ómari seinnipartinn. Ferðin heim var dásamleg í birtingunni og hughrifin slík að meira segja Ragna mín sagði fátt framan af. Kannski var hún bara ekki vöknuð.
Það er ösku(r)dagur í dag og ekki frítt við að manni verði órótt við allar þessar litlu Silvíur Nætur sem vaða hér uppi með dólg. Kannski maður verði búinn að sá einni gusu af stjúpum svolítið snemma á næsta ári og leggi sitt lóð á móti sykrinum með því að gefa blóm. Hugmynd.


