Plat vikunar
Rás 2 heldur úti dagskrárlið sem kallast plata vikunar. Þarna geta útgefendur komið plötum sínum á framfæri, sem er náttúrulega hið besta mál ef smærri útgáfur og einkaframtak stija við sama borð og hinir stærri. Ég ætla nú að sleppa því að vera með dylgjur í einhverjar áttir um það mál. Hins vegar er mál til komið að einhver stöðvi þessa eilífu flóðmigu undir plötu Sigur Rósar ,,takk" Það er kominn tími til að menn hafi kjark til þess að segja að Sigur Rós er einhver alleiðinlegasta hljómsveit Íslands. Ámátlegt aumingjavæl söngvarans yfir ofútsetta leiðinda nútímaklassík þar sem heiðarleg rokkhljóðfæri eru dregin til dauða í einsleitri þunglyndismykju. Það var þó skárra á síðustu plötu þar sem henn sleppti því að syngja á mannamáli og ekki var bætt ofaná vesældina skæli og tannagnístri yfir sjálfsögðum skakkaföllum í uppvexti nútímamannsins. Ég hef sjaldan verið eins feginn föstudegi eins og þeim sem boðaði endalok þessarar hörmungar sem plötu vikunar. Af erlendum plötum er úrvalið oft á tíðum lítt skára og best að ég lýsi því yfir í leiðinni að Oasis er að mínu mati ofmetnasta popphljómsveit sögunar. Þeir eru hundleiðinlegir.
